புனைவுகளுக்கு நடுவே
நான் புதினம் புனைகிறேன்
புதைந்துகிடக்கும் பலமுகங்கள்
புரியத்தொடங்குகின்றன
புன்னகையுடன்
பொறாமையுடன்
காதலுடன்
காமத்துடன்
கள்ளமற்றமுகம்தாங்கி
அத்தனையும்
பதிவுசெய்கிறேன்
வண்ணங்களால்......
நழுவுகிறது எண்ணங்கள்
தூரிகையின் நுனியில்........
மரத்துபோகிறது நெஞ்சம்
நான் உன்னை
மறக்கச்சொல்லும்போதெல்லாம்
உயிர்த்து எழுகிறது
உனை நினக்கும் போதல்லாம்......
நெருங்கிறது நெஞ்சம் உன் அரவணைப்பில்
நெகிழ்கிறது நெஞ்சம் உனது ஸ்பரிசத்தில்
குழைகின்றன கால்கள் உன் முத்தங்களினால்...
விடுவதற்கா பிடித்தாய் என் விரல்களை
விரல்களை விடுவித்தாலும்
விழிகள் தொடர்வதை என்னசெய்வாய்
விழித்திருக்கும்வேளைகளில் நினைவாக
விழிமூடும்வேளைகளில் கனவாக
எப்போதுமே என் நிழலாக
என்றும் என உயிராக நீ....
உனது கூந்தலில் சூடப்பட்டதால்
மோட்சமடைந்த பூக்களின் மேல்
நான் பொறாமைகொள்கிறேன்
என்னிடமிருந்து தினம் வாய்ப்புகளைப்
தட்டிப்பெறுவதால்..
உன் விரல் பட்டதும் நான்
சிறகுகள் முளைத்துப்பறவையாகி
விண்ணில் பறக்கிறேன்
நான் தரையிறங்க
உன் இதழ்களை
தயராகவைத்திருக்கிறாயா.....
உனது சமாதான முத்தங்களூக்காகவும்
சமாதானமுகபாவங்களை ரசிப்பதற்காகவுமே
நான் பொய்சண்டை இடுகிறேன்
சமாதானம் அடையாததுபோல் நடிப்புடன்....
